vrijdag, november 07, 2008

Worstelen met het kruis

Het kruis. Het symbool van het christendom bij uitstek. En dé kern van het evangelisch en reformatorisch christendom, waardoor ik gevormd en gevoed ben. Al lange tijd worstel ik met het kruis. Hoe meer ik de wereld en de Bijbel bekijk vanuit een koninkrijksperspectief, hoe moeilijker ik het kruis kan plaatsen.

Ik geloof dat het evangelie veel breder is dan "je bent zondig, maar Jezus is voor je zonden gestorven zodat je naar de hemel kan". Jezus is in de eerste plaats koning, pas daarna redder. En ik geloof dat de hemel helemaal niet zo belangrijk is. Jezus praatte er nauwelijks over, iets meer over de hel, maar hij sprak voornamelijk over Gods Koninkrijk op aarde. Hij verkondigde het koninkrijk en demonstreerde het door zijn liefde en zijn wonderen. Hij leerde zijn leerlingen hetzelfde te doen. Zo zou het koninkrijk groeien. Toch?

Maar waarom was het kruis dan nodig? Waarom moest Jezus lijden en sterven? Er zijn veel dudes die vanuit een koninkrijkstheologie nog maar heel weinig aankunnen met het kruis. Het wordt dan een beetje onder het tapijt geveegd. Of het wordt tussen de regels door vergeestelijkt: we hebben toch allemaal een kruis dat we moeten dragen? Of men verzint een ander verhaal om de bloederige dood van onze Koning buiten beeld te plaatsen. En dat vind ik een slechte zaak, en eigenlijk ronduit eng. Maar hoe moet het dan wel? Wat is de plaats van het kruis in het koninkrijk van God? Waarom heeft onze Koning zo gruwelijk geleden, waarom is hij gestorven?

Ik denk dat ik een beginnetje heb gevonden. Of twee beginnetjes. Als eerste een hele simpele gedachte: blijkbaar was het nodig. Blijkbaar was het niet genoeg dat Jezus alleen mens werd, onderwijs gaf, het koninkrijk verkondigde, mensen genas, leerlingen maakte, liefde uitdeelde aan mensen in de marge. Blijkbaar was er meer nodig, iets drastischer, iets schokkenders. Misschien was het nodig dat Jezus met zijn bloed mensen vrijkocht uit de macht van de oude wereld. Misschien was het nodig dat Jezus de dood in ging, als het ware het hoofdkwartier van de duisternis binnen drong, om daar het koninkrijk te brengen. Wat de reden precies ook is, voor mij staat vast dat het nodig geweest moet zijn. Anders was het domweg niet gebeurt.

Als tweede een Bijbeltekst die ik tegenkwam, uit Openbaringen 5. Johannes heeft een visioen van de troonzaal van God, en dan is er een boekrol die niemand mag openmaken. Dan komt Jezus, in de gedaante van een lam dat eruit ziet alsof het geslacht is, en ontvangt de boekrol. Dan zingen de hemelse wezens (vers 9 en 10):
U verdient het om de boekrol te ontvangen en zijn zegels te verbreken. Want u bent geslacht en met uw bloed hebt u voor God mensen gekocht uit alle landen en volken, van elke stam en taal. U hebt voor onze God uit hen een koninkrijk gevormd en hen tot priesters gemaakt. Zij zullen als koningen heersen op aarde.

Kruis en koninkrijk, in één adem genoemd. Ze horen bij elkaar. Jezus is de koning, die zijn onderdanen heeft gekocht met zijn eigen bloed. Hoe dat precies zit... iemand een idee?

6 reacties:

marty zei

Welaan, ik zou zeggen, ga eens bij N.T. Wright te rade.
Op mijn Blog heb ik iets neergepend over het kruis en de meest geciteerde theoloog onder de 'emergers'. Groetjes, marty.

Jenny zei

Was Jezus dood niet een weerspiegeling van de offerdienst in het oude mens waarbij een dier voor de zonden van de mensen moest sterven. De zonden werden daar symbolisch opgeladen. Dat dier kon natuurlijk nooit letterlijk de zonde torsen.

Is het niet zo dat God juist omdat de zonde door de mens wordt gedaan, ook op die manier genoegdoening eist, juist dat een mens het betaald?

Jenny zei

Maar waarom het nodig was? Dat is Gods wijsheid denk ik. Waarom heeft God uberhaupt de mens geschapen? Wat dat nuttig, dat was je vraag toch vandaag?

'God, die niets nodig heeft, roept door zijn liefde geheel overbodige schepselen tot aanzijn, om die te kunnen liefhebben en vervolmaken....Als ik me biologische beeldspraak mag veroorloven, God is een 'gastheer' die zich opzettelijk zijn eigen parasieten schept; die ons in het leven roept zodat we Hem kunnen uitbuiten en 'misbruik' van hem kunnen maken, hierin is de Liefde geopenbaard.'C.S. Lewis.

Dat verklaard niet zozeer de reden waarom we er zijn, vind ik. Maar wel, omdat het nu eenmaal een feit is dat we er zijn, het geduld van God. Misschien moet je niet over de zin van je leven maar je doel nadenken?

Niels zei

Dag Gijs,

Als we het OT-beeld van een koning voor ons nemen, dan zien we bloedige veldslagen - ware islam. De koning werd koning tegen wil en dank. Ieder die zich niet aan hem onderwierp kreeg een zwaard langs zijn keel. Elk koninkrijk gaat uit van de onderdrukkende militaire macht van de koning.

Zoals gewoonlijk werkt het in het koninkrijk van koning Jezus iets anders. De koning zelf wordt verstikt en onderworpen aan een kruis.

Wat je ook denkt over de 'New Perspective', de woorden van Paulus blijven staan: 'Werden we in de tijd dat we nog Gods vijanden waren al met hem verzoend door de dood van zijn Zoon, des te zekerder is het dat wij, nu we met hem zijn verzoend, worden gered door diens leven.' (en lees de rest Romeinen 5, tsja context).

Ik zie niet echt frictie tussen kruis en koninkrijksdenken. Dit hoort volgens mij helemaal bij elkaar in een joods-christelijk denken over de verhouding tussen mens-God.

Janneke zei

Het kruis is inderdaad verdraait moeilijk.
Ik wacht ook nog steeds totdat ze bij de christelijk boekhandel een kettinkje gaan verkopen met een bedeltje dat Jezus uitbeeld voor het open graf. ^^
Mijns inziens is niet Zijn dood het belangrijkst maar Zijn leven, Zijn opstanding.
De enige manier waarop Jezus het Koninkrijk hier op aarde kon oprichten was door de dood te overwinnen.
Zonder zijn opstanding zou het hier op aarde het Koninkrijk van de duivel blijven.
Een leven zonder Leven. Een leven zonder Hoop.

Anoniem zei

is het niet zo
dat je zelf eerst gered moet worden om anderen te kunnen redden ?
ik bedoel als je vanuit je idealisme van het koninkrijksdenken gaat starten en werken en je bent nog niet door Jezus gered, dan ben je toch in eigen kracht bezig !