"Schrijf binnenkort weer eens een blogpost", zei iemand tegen me. Ik glimlach verlegen en denk: "Tjonge, ik heb fans". Stiekem vind ik dat erg leuk, maar ik probeer me niet verplicht te voelen om te posten.
Afgelopen tijd had ik een grondig gebrek aan inspiratie. Druk met van alles en nog wat, voornamelijk met mezelf druk maken, veel losse gedachten die allemaal net niet blogwaardig zijn, of véél te persoonlijk.
Ik zit nu op een dood punt: mijn motivatie om van alles en nog wat te doen is verdwenen, en een gevoel van "wat heeft het voor zin" overvalt me. Waarom zou ik... werken, studeren, genieten, dingen doen, dingen regelen, de deur uit gaan, mijn bed uitkomen?
De komende tijd heb ik uitgeroepen tot sabbatical. Oftewel: minder dingen doen, om te worstelen met de levensvragen die op me afkomen, en allerlei spirituele en emotionele issues waar ik te vaak voorbij ren. Wat is Gods koninkrijk nu precies? Waar haal ik echt mijn gevoel van eigenwaarde vandaan? Is de term 'emerging' wel nuttig, en gaan we er wel goed mee om? Zomaar een aantal dingen waar ik mee bezig ben.
maandag, oktober 06, 2008
Abonneren op:
Reacties plaatsen (Atom)
3 reacties:
Dat zijn vrij normale contemplaties voor het najaar. :-)
Zo, was dat omdat ik dat zei?
Viaviavia kom ik op je blog terecht.
Gaaf dat je niet je eigen vragen wegstopt. Ze hebben toch wel invloed op je leven, dus kun je ze maar beter onder ogen zien. Ik ken niet zoveel mensen die dat durven.
Veel plezier met je sabbatical!
Een reactie plaatsen