De status quo

Even tussen de bedrijven door een korte gedachte.

In de geschiedenis van de mensheid zijn er maar twee mensen door God geroepen om de status quo in stand te houden: Adam en Eva. Zij moesten bewaken en bewaren wat er was, en hadden geen visie, geen richting van waar ze heen wilden of moesten. Want: alles was zeer goed.

Ze faalden, en sinds die tijd is God ontevreden met de staat van zijn. "Dit is niet hoe ik het bedoeld heb, dit is niet hoe ik het wil". Ik stel me voor dat dat voortdurend door Gods gedachten gaat. God heeft een visie van waar hij heen wil, een missie: herschepping. Voortdurend roept hij mensen uit hun comfort zone, uit de status quo, om verandering en vernieuwing te brengen. Verbetering. Een stukje herschepping.

Sinds Genesis 3 zijn wij allen geroepen om progressief te zijn, om in beweging te zijn, om te jagen naar de visie die God ons voorhoudt: herschepping. Herstel. Bevrijding. Gerechtigheid. Heelheid. Vrede. Liefde. Vreugde.

Gods visie is te groot, te belangrijk, te dringend om nog langer op ons gat te blijven zitten, om conservatief te zijn, om lui te zijn. "Dit is niet hoe ik het bedoeld heb!"

En toch, en toch moet ik bij mezelf beginnen, bij mijn eigen leven, mijn eigen hart.

Hoe lang nog, Vader, voordat u uw herschepping voltooit?