Ich habe eine Kirche gefunden

Ich habe hier ins Deutsch geschreben, weil es eine Deutsche Kirsche ist.

(voor de Duitskenners, laat me weten welke fouten ik zojuist allemaal gemaakt heb. Het kleine beetje wat ik ooit geweten heb, is goed weggezakt)

Maar ik heb dus een geestelijk thuis gevonden, als ik het zo maar moet noemen. "Kerk" is zo'n beladen term geworden, dat die niet altijd even functioneel meer is. Ruim twee weken geleden nam ik een eerste kijkje bij Jesus Freaks Utrecht. Bij Marc had ik gelezen dat hij had gemeet met Herman, die betrokken is bij Jesus Freaks Nederland. Ik had eerder al gehoord (ehrm... gelezen) over Jesus Freaks, het sprak me wel aan, maar ik wist niet dat het 'simple church' was. Toen ik dus ontdekte dat het 'simple church' is, en net was gestart in Utrecht, was mijn interesse gewekt. Ik heb met Herman geblogd en gemaild.

Vrijdagavond, twee weken terug, was het dus zover. Onbekend huis, twee onbekende mensen. Ik was te laat, de meesten nog later. Leuke mensen, één bleek bij NSU te zitten, twee anderen hebben bij Netwerk/Alpha/Bèta rondgelopen. We waren in totaal met zijn zessen, allemaal twintigers (en dertigers? of beledig ik nu iemand?), studenten en jongwerkenden. Samen gegeten, koffie gedronken, gekletst. Samen gezongen, gepraat over ons leven met God, uit de Bijbel gelezen, en gebeden. Eigenlijk niks bijzonders. Vorige week was ik bij Herman over de vloer, en hij zei nog: "We doen helemaal niks! Nou ja, niks bijzonders..." Toch grappig. Geen geweldig doordacht programma, maar gewoon bij elkaar komen, elkaar leren kennen, en vandaaruit naar God toe gaan. Vandaag dacht ik nog: er worden op zo'n avond weinig antwoorden gegegeven, als je het vergelijkt met een bijbelstudiegroep... maar het zijn wel antwoorden op vragen die mensen hebben. Vaak hebben we bij bijbelkring een programma met bijbelstudies met bijbelteksten en 'verdiepingsvragen' - allemaal kennis die grotendeels je hart niet raakt. Maar als we vanuit de mensen, vanuit relaties naar de tekst gaan, naar God gaan, dan raakt het iets in ons. Het raakt in ieder geval iets in mij. Na drie avonden heb ik het gevoel een paar goede vrienden erbij te hebben. Of broers en zussen, beter gezegd.

In mijn achterhoofd en in mijn hart draag ik emerging church en simple church met mij mee. De overeenkomsten en verschillen, de dialoog, de kritiek soms. Volgens mij is Jesus Freaks voluit ec én sc. Het is ontzettend eenvoudig van opzet, we doen niks bijzonders, hebben geen programma. Voluit simple church. En tegelijk zit er achter die eenvoud, en in die eenvoud, zo'n ontzettend diepgang. Alsof God zelf die paar simpele dingen gebruikt, en zichzelf aan ons laat zien.

Vanavond keek ik een dvd van Simon & Garfunkel met mijn vader. Ik heb mijn liefde voor hun muziek van hem geërfd. Hun muziek is aan de ene kant zó simpel. Twee stemmen, een gitaar, soms wat achtergrondpartijen. Tegelijk zit er zo'n diepgang in, zit er zo'n wereld achter. Alsof het je hart raakt en je wil vertellen van een andere, mooiere, rijkere wereld, ergens daarbuiten. Als ik wakker word van hun cd (CD-wekker), knijp ik mezelf om te kijken of ik nog leef, of al in de hemel ben. En dat met twee stemmen, een gitaar en wat achtergrondpartijen...

Juist, wat is Jesus Freaks dan? Het is een beweging uit Duitsland, die een jaar of vijftien geleden begon met vier gasten die kerk zijn anders wilden oppakken. Er zijn een stuk of tachtig kerken/groepen, en de beweging is vooral populair onder alternatieve jongeren (gothics, punkers, rockers). Erg grappig dat Herman er uit ziet als een gewone brave burger ;-) (het plaatje is dus niet van Herman, maar gewoon van internet geplukt) 's Zomers organiseren ze het Freakstock festival, met leidersbijeenkomsten die ze Willow Freak noemen. Als het even kan ben ik daar deze zomer bij :D In Nederland is het opgepikt door mensen van Peacedog (wie kent het nog?), waaronder Herman. Er zijn nu vier groepen in Ede, Amersfoort, Utrecht en Kerkdorp (toch?). Ze hebben niet een officiële theologie en horen niet bij een denominatie, ze hebben alleen een basaal statement.

Verder denk ik na over mijn dromen voor de toekomst, en mijn focus voor de komende tijd. Ik heb het vrijwel altijd net iets drukker dan ik fijn vind, deels omdat ik mij onnodig druk maak, maar volgens mij besteed ik mijn tijd niet echt optimaal. Altijd goed om daar naar te kijken.

Eén van mijn dromen is een beweging van eenvoudige Jezusgemeenschappen, waar mensen elkaar kennen, samen Jezus volgen, en iets willen betekenen voor de wereld. Bij Jesus Freaks proef ik daar iets van. Eén groep is er al - nog maar 49.999 te gaan :D

Ik vond hier nog een boeiend artikel, dat een korte indruk geeft van JF Deutschland. En voor wie het Duits machtig is, is dit filmpje over Freakstock en Jesus Freaks ook een aanrader.