woensdag, december 06, 2006

Willekeurige gedachten over emerging leiderschap

Zojuist heb ik één van de meest pretentieuze post-titels ooit geschreven. "Leiderschap, kerk en de generatiekloof". Het klinkt tegelijk ook lekker vaag en kapstok-achtig. Mm... Ik heb hem toch maar aangepast.

Afgelopen vrijdag was de vierde netwerkavond van dit jaar. Andere bloggers hebben al eerder, beter en uitgebreider gepost over de avond zelf, en de gesprekken zijn online weer verder gegaan. Matthijs' blog functioneert wat dat betreft als 'hotspot', kapstok, of hoe je het maar wilt noemen. Clicky! (1) (2) (3) (4)

De avond was gezellig, mijn vriendin Iris was mee, en het was goed om oude bekenden weer te zien, blog-bekenden in levende lijve te ontmoeten, en nieuwe mensen te leren kennen. Fascinerend om Matthijs vol passie te horen vertellen over zijn wormenboerderij ("Ik ben wormenboer!") en interessant om mee te maken hoe een hervormde dominee en een evangelisch voorganger zichzelf herkennen in elkaars problemen. Zoveel verschillende mensen die afgeknapt zijn, of bezig zijn af te knappen op de-kerk-zoals-we-die-kennen, oftewel de oude kerkstructuren.

Ik begrijp dat emerging-ding steeds beter. Onze cultuur is veranderd en verandert nog steeds. Christenen die meeveranderen met de cultuur, voelen zich steeds minder thuis in oude kerkstructuren, en gaan op zoek naar een manier en een plaats om hun geloof op een nieuwe manier te beleven, die beter bij hun past.

Dit perspectief helpt me om niet direct een waardeoordeel te vellen over oudere delen van de kerk. Ik steek anders in elkaar dan veel christenen, niet per se beter of slechter, maar gewoon anders. Dus geloof ik op een andere manier, geef ik dat op een andere manier vorm, en zoek ik een ander soort gemeenschap om dat te beleven.

Emerging is dus het gevolg van een veranderende cultuur, veranderende christenen, veranderende geloofsbeleving en kerkvormen. Matthijs link naar een goed artikel over leiderschap in de Baby Boomer-generatie en "Generatie X "(1962-1681). Daar hoor ik dus officieel niet bij, maar ik herken mezelf er wel in. Een paar citaten:

"To Steve (stereotype Gen X'er), a "leader" is a lone ranger, an outspoken general who calls the shots from an insular position at the top of an organizational hierarchy. Instead, Steve would prefer to call himself an "influencer." As such, he is an integral member of a network of relationships, and he considers those relationships infinitely more important than successfully achieving any particular organizational post or three-year plan."

"To the emergent generation, leadership is defined in terms of influence rather than authority or position."

"It's less about personality and position and authority. Instead it's more relational. It's more vulnerable. It's more about helping people take their next steps in a journey."


Leiderschap heeft voor de jongere generatie niets te maken met positie of autoriteit, maar met relaties en invloed. Oftewel, de jonge leider functioneert niet in een hiërarchie, maar in een netwerk. Dat is een stuk minder overzichtelijk, maar dat is voor de jongere generatie geen bezwaar. Leiders lijken vooral twee dingen te doen: visie delen, of mensen inspireren, en mensen helpen om de volgende stappen te zetten in hun geestelijke reis.

Het artikel noemt ook een gevaar van 'postmodern' leiderschap, of eigenlijk leiderschap in het algemeen. "I think a leadership danger sign — in anybody, of any age — is when they feel like they have to reinvent the whole wheel," he warns. "To me, that says that a person is usually not teachable, not humble, and all the things that the Bible values in leaders."

Een goede leider is nederig en niet bang om te leren van anderen. Het is een groot gevaar, in ieder geval voor mij, om te denken dat ik het wiel zelf moet uitvinden, en de rijkdom van andere mensen niet overneem. Aan de andere kant voel ik mezelf soms weleens een smurf tussen alle grote leiders en denkers, en een rijke traditie van 2000 jaar christendom. Hoe vind je hier een balans tussen?

Verder nog: "First, leaders (or influencers) of both generations acknowledge that leadership can take varying forms. A person with the gift of teaching may be better suited for one-on-one or small group roles rather than an upfront, congregational position.

In the same way, leadership can also be demonstrated in a number of contexts, whether as the head of an organization, or as the unassuming Everyman (or Woman) who may not have an official title but who still wields tremendous influence through relationships."


Leiderschap kan verschillende vormen aannemen, van directeur tot stratenmaker. Misschien maak ik geen deel uit van een organisatie en heb ik geen functie of positie, ik merk toch wel dat ik als een inspirator en motivator kan functioneren. Niet slecht voor een eerstejaars studentje.

Het lijkt er trouwens op dat het artikel geschreven is door iemand van 'de oude garde'. In de volgende passage kan ik mij totaal niet vinden.

"On the other hand, some members of the emergent cohort need to remember that both the gift of leadership (Romans 12:8) and the office of leadership (1 Timothy 3:1) are biblical concepts. There is no evidence that the need for strong leadership has ceased, even though leadership may have been misused or abused. In addition, the Bible does not speak against formal authority structures. A group of people, by definition, becomes an organization, and the structure and culture of that organization can be shaped by those in positions of authority. But neither the organization nor authority are inherently wrong constructs.

Wordt een groep mensen per definitie een organisatie? Ik word eerlijk gezegd een beetje kriegel van zulke uitspraken, al begrijp ik niet helemaal waar het hem in zit.

Meer gedachten over het artikel volgen binnenkort.

Posts over eerdere netwerkavonden vind je hier en hier.

Geen opmerkingen: