Dope

Ik weet wat ik wil
Ik ga Jezus achterna
Duik het water in

Zo peins je ergens een half jaar over, en zo doe je het in vijf minuten. Bovenstaande haiku verzon ik tijdens de preek in een doopdienst van baptistengemeente Kaleb in Teylingen. Al een half jaar dacht ik na over de doop, worstelde, omdat wat ik in de Bijbel vond anders was dan ik in de kerk hoorde. Ik had al besloten om me een tweede keer te laten dopen, dit keer niet als baby maar als volgeling van Jezus. Ik waardeer het gebaar van mijn ouders, maar hoe bijbels was dat?

Na tien keer plons tijdens een kerkdienst in een zwembad vroeg de voorganger of er meer mensen waren die gedoopt wilde worden. Mijn hart sprong op; dit is mijn kans. Ik overlegde kort met vriendin en schoonouders, liep naar voren, trok mijn schoenen uit en wilde al bijna het water induiken, maar ik moest eerst even verkleden (naar huis in een nat pak in oktober is ook niet alles) en vertellen waarom ik gedoopt wilde worden. Vijf minuten later was het zover.

Voor en na:



Ergens wel jammer dat ik geen feestje had en dergelijke, maar zonder mijn ouders had ik daar niet echt behoefte aan. Ze vatten het gelukkig redelijk goed op: "Beter dit dan dat je aan de drugs gaat."

Ik was overigens al plannen aan het maken om gedoopt te worden. Overmorgen ga ik daar met mijn mentor over praten.

Wonderlijk, hoe dingen soms lopen.