Gijs' blog

Een volgeling van Jezus in de Utrechtse studentenwereld, zoekend naar en pratend over het Koninkrijk van God.

vrijdag, juli 04, 2008

Rookverbod

Gisteravond werd ik om één uur 's nachts bij de verjaardag van mijn broer naar buiten gezet. Ik moet door de binnenstad om thuis te komen, dus zat ik tien minuten later in mijn oude stamcafé. Toen de boel daar dicht ging, zijn we doorgegaan naar een andere kroeg. Uiteindelijk was het erg laat...

Vanmiddag kwam ik uit bed, mijn kleren van gisteren hangen over mijn stoel en ik ruik even hoe erg ze stinken... niet! Waar ze normaal een uur in de wind stinken door de rook, ruiken ze nu heerlijk fris en als nieuw. Ik heb ze nu aan en ben erg tevreden. Dat moet op jaarbasis toch een hoop was schelen... geweldig voor het milieu!

Ik heb wel de getergde blikken gezien van een vriend die uit gewoonte steeds zijn pakje sigaretten wilde pakken, en de stoere verhalen gehoord van de Smoke 'm out party maandag (tot twaalf uur 's nachts de hele zaak blauw zetten). Maar ik ben geen roker, en ik vind het rookverbod heerlijk. Twee jaar geleden heb ik nog mijn krabbel gezet voor een burgerinitiatief van CAN (Clean Air Now) voor een rookverbod in de horeca, en nu het zover is ben ik daar erg blij en tevreden over. Yay!

(Zou dit mijn eerste blogpost zijn die niet over geloof gaat? Of moet ik nog een bruggetje slaan naar het koninkrijk van God? ^_^)

woensdag, juli 02, 2008

Het leven

Ik heb nu meer dan een maand niet gepost. De afgelopen maand was dan ook erg druk en veelbewogen. Druk met studie, werk, NSU, en wat dies meer zij. De laatste loodjes wegen het zwaarst, en inderdaad: presentatie, tentamen, presentatie, paper in korte tijd. En veelbewogen, omdat ik weer moet leren leven als vrijgezel. Over dat laatste ga ik hier niet uitweiden, ik kan het samenvatten door te zeggen dat het niet meer ging. Zo is het leven.

Ik heb een nieuwe kamer, vlakbij station Overvecht, en ik ben er erg blij mee. Ik ga minder betalen voor meer ruimte (ik ben er al om verwenst, haha), bij een hospita, een geboren Utrechtse van 81. "Jochie, jij krijg die kamert, hoor." Het is een mooi huis, en heerlijk schoon. Stukken beter dan de vieze bende waar ik nu woon. De vorige verhuizing voelde als een ballingschap, dit voelt als een exodus. Overvecht, here I come!

Deze zomer ga ik twee weken naar Oekraïne op werkvakantie. Hout hakken voor oude vrouwtjes, voetballen met jonge gasten, aan kerkdiensten meewerken, samen de Bijbel induiken, dat soort dingen. Het is een mannenreis, dus dat maakt het leven eenvoudig. ^_^ En uiteraard ben ik weer op Flevo dit jaar. Zie ik je daar?

zaterdag, mei 31, 2008

De missie van God: workshop slotweekend NSU

Volgend weekend is het slotweekend van NSU, en iemand kwam op het idee om mij uit te nodigen voor een workshop over "een geestelijk thema". Maakte ze verder niet uit waarover het ging, als het maar iets geestelijks was. Ik had er eerst niet zo'n zin in, maar toen ik erover bad had ik het idee dat ik het moest doen, en een idee waar ik over moest gaan praten. Ik vertrouw er maar op dat ik het goed verstaan heb, maar ik vind het ook wel eng...

Ik ben al een tijdje aan het nadenken en voorbereiden, en het dwingt mij een hoop losse gedachten, bijbelteksten en stukken emerging church theologie in een min of meer samenhangend verhaal te gieten. Het voelt een beetje alsof ik mijn geloof en theologie in een uur moet verwoorden. Soms denk ik "dit weet iedereen al", en soms denk ik "dit is veel te radicaal, dit gaan ze niet oppikken". Vanavond moest ik de beschrijving van mijn workshop doorgeven, morgen wordt de informatie voor het slotweekend verzonden. Ik heb na wikken, wegen, schaven en bidden gekozen voor de volgende tekst:

De missie van God
Missie is dat wij mensen over Jezus moeten vertellen. Of toch niet? Hebben wij nu een missie, of is het feitelijk Gods missie? Wat heeft dat te maken met eerlijke koffie en biologisch vlees? Wat is het verband tussen Genesis 1 en het onderwijs van Jezus? Wat is het doel van discipelschap? Wat heb ik aan mijn geloof als ik de wc schoonmaak? Waarom is zonde eigenlijk erg? Een prikkelend theologisch verhaal, waarin alles met alles te maken heeft, en de liefde en creativiteit van onze Vader de drijvende kracht achter ons leven blijken te zijn.


Ik lees het opnieuw, en hoor weer twee stemmetjes in mijn hoofd. "Dit weet iedereen al" en tegelijk "dit is veel te radicaal". Zucht. Ik ga mijn best doen om trouw te blijven aan wat God mij te zeggen geeft. Ik bid dat er veel van de Geest bij zit, en weinig van de Gijs. In de loop van de week hoop ik wat bits en pieces te posten. Ben erg benieuwd naar reacties van mensen, schiet me maar lek. ^_^

donderdag, mei 22, 2008

Het doel van de juiste leer

Vanmiddag heb ik een tentamen hermeneutiek gehad (wat best aardig ging). Eergister, toen ik eigenlijk had moeten leren, heb ik als studieontwijkende activiteit (SOA) eens flink bijbelstudie gedaan (en de wc schoongemaakt, dat terzijde). Paul Ricoeur weet me toch weinig te boeien... Enfin, ik werd gegrepen door een vers, 1 Timoteüs 1:5, die ik eerder al een keer had onderstreept.

Het doel van je opdracht is de liefde die voortkomt uit een rein hart, een zuiver geweten en een oprecht geloof. (NBV)

Nadat ik er vijf minuten naar had gestaard, besloot ik voor de grap eens mijn Grieks weer te gebruiken. Was ik lang zoet mee, maar uiteindelijk heb ik toch maar liefst vijf verzen vertaald. En ik deed zowaar een ontdekking (van iets wat ik ergens al wel wist, maar ach). Om te beginnen staat er in het Grieks niet "je opdracht", maar "de opdracht". Welke opdracht? In vers 3 schrijft Paulus dat hij Timoteüs had gevraagd om in Efeze te blijven, om bepaalde mensen op te dragen geen andere leer te verkondigen, en zich niet bezig te houden met allerlei mythen en eindeloze geslachtslijsten. Volgens mij bedoelt Paulus met "de opdracht" niet zijn eigen verzoek aan Timoteüs, maar de opdracht die Timoteüs geeft aan anderen om geen andere leer te verkondigen.

Dit is boeiend. Timoteüs geeft anderen de opdracht geen andere leer te verkondigen (vers 3). Het doel dáárvan is liefde, die voortkomt uit een schoon hart, oprecht vertrouwen, en een goed geweten (vers 5). Die andere leer wordt dus niet tegenover 'de juiste leer' gezet, maar tegenover liefde, vertrouwen, een schoon hart, etc. Het doel van de leer is liefde, vertrouwen, een goed geweten. Degenen die zich van de juiste leer hebben afgekeerd, hebben zich ook afgekeerd van deze dingen (vers 6). In vers 4 word er nog iets aan toegevoegd: de mythes en genealogieën leiden tot speculaties, niet tot het werk van God. Blijkbaar hoort dat ook tot het doel van de juiste leer: het werk van God.

Ergens wist ik dat al. De juiste leer, orthodoxie, is geen doel op zich. Het heeft als doel orthopraxie, de juist levenswandel in de breedste zin van het woord: God liefhebben en vertrouwen, liefde en aandacht voor mensen, een hart dat schoongemaakt is van zonde en ander vuil, een bewust en gewetensvol leven, en het werk van God. Dat is waar Paulus heen wil met zijn leer. Dat is waar God ons wil brengen met 'de christelijke leer'.

Kreeg ik daar maar college over...

zaterdag, mei 17, 2008

Eerste meeting Emerging Netwerk Utrecht

Op de Emerging Church retraîte vorige maand hebben we met een deel van de aanwezigen vooruit gekeken naar de toekomst. Eén van de concrete actiepunten was het starten van lokale netwerken. Als ik mij niet vergis hadden wij in de provincie Utrecht de primeur: samen met Erik en Johan heb ik de eerste Emerging Netwerk Utrecht meeting georganiseerd. Hoewel, georganiseerd...

Met dertien 'emergers' kwamen we vanmiddag bij elkaar in KEEK, de hippe en eerlijke koffiezaak/galerie met vermeende connecties in de plaatselijke emerging church scene ^_^ De Jesus Freaks overheersten een beetje (vijf uit Utrecht, één uit Amersfoort), en alle aanwezige vrouwen (drie stuks) waren Freaks. Aanwezige bloggers waren Jan en Jonathan (bekend van mijn artikelen over MFF, sinds kort ook onder de profeten, pardon, bloggers), naast de drie organiserende bloggers. Marc had graag willen komen, maar was helaas verhinderd.

Het was goed om allerlei bekenden weer te zien en te spreken (er waren voor mij geen onbekenden bij...), leuk om zulke verschillende mensen bij elkaar te gooien en ondanks de verschillen toch een hoop eenheid te ervaren, dingen bij elkaar te herkennen, vragen en zoektochten met elkaar te delen. Het geeft me hoop voor de toekomst van de Kerk van Nederland, om te proeven hoe zulke verschillende mensen dezelfde Rabbi gepassioneerd en authentiek willen volgen op een concrete en vernieuwende manier. Diep in mijn hart gebeurt er iets: dit is waar we heen moeten, dit is waar ik warm voor loop.

Wat we nu concreet gaan doen? ... Gegevens uitwisselen, en over een tijdje weer bij elkaar komen, gok ik. Het plan is in ieder geval niet om een of ander project van de grond te trekken, de meeste van ons hebben hun handen al vol met huidige activiteiten. En samen verder praten, bidden, zoeken, werken, bouwen, knokken en genieten aan Gods Koninkrijk.

(Misschien een beetje sentimenteel, maar ik ga steeds meer genieten van het 'samen'-gedeelte van kerk zijn. Het is zo goed om - met elkaar - op weg te zijn.)

woensdag, april 30, 2008

AKSIE!

UPDATE II De foto's staan online! Clicky!

UPDATE Ik ben inmiddels weer thuis van de aksie. Het was geweldig. We kwamen eerst bij elkaar in een anti-kraakpand in Utrecht (oude SSH-kantoor; Benjamin bedankt) met een stuk of twintig mensen. Aantal bekende gezichten, zoals Johan en Erik, en nieuwe bekenden. Gegeten, een korte viering (SMS = Short Message Service). Korte uitleg over de actie (slechte arbeidsomstandigheden in de mijnen in Afrika en fabrieken in China). Vervolgens de straat op, allemaal zwarte shirts aan met op de achterkant "verbreek de verbinding", allemaal plastic telefoons opgeplakt (ik had er één op mijn hoofd getapet), met touw en verlengsnoeren aan elkaar gebonden, en vooraan één grote plastic telefoon. En dan door de binnenstad van Utrecht banjeren: leuk! Gelukkig was er ook een nazorgteam, dat flyers uitdeelde en praatjes aanknoopte. En van tijd tot tijd een freeze-moment. Als iemand schreeuwde: "Verbreek de verbinding!", bleven we met z'n alleen stilstaan. Heel veel leuke reacties van mensen! Was dus erg geslaagd.

(hoewel het nog spannend blijft of de kindjes in Congo hier iets van merken... nog maar even door aksiën dus :p)

ORIGINAL POST Vanaf morgen ben ik een heuse milieuactivist. Ik ga meedoen met een actie van Time to Turn, een club jonge christenen die bezig zijn met milieu en sociale gerechtigheid. En dieren enzo. Eerlijk gezegd heb ik de ballen verstand van onrecht en globalisering en wat er allemaal mis is. En ik "vergeet" altijd fair trade chocolade te kopen, omdat dat met mijn chocoladeverslaving niet te betalen is (en de snoepautomaaten op de Uithof geen fair trade producten bevatten). Eigenlijk weet ik ook niet zo goed waar de AKSIE! van morgen nou precies over gaat.

Enfin, wat ik ervan begrepen heb: mobieltjes worden gemaakt in China en andere arme landen onder slechte omstandigheden. Bepaalde metalen voor je batterij, zoals kobalt en palladium, worden gedolven in Congo, Zuid-Afrika, en nog meer arme landen, eveneens onder slechte omstandigheden. Dat is balen. En er bestaat niet zoiets als een fair trade telefoon, dus je ontkomt er eigenlijk niet aan om mee te werken aan die uitbuiting. Fijn. Intelligentere informatie vind je hier en hier.

Ik heb me gelijk ook maar aangemeld als netwerker. Misschien maar eens wat meer erover lezen, of me laten voorlichten door mensen met meer kennis van zaken. En mezelf stukje bij beetje bekeren van mijn bijdrage aan onrecht, armoede, leed en vervuiling. Er bekruipt mij trouwens ook een naar gevoel, dat binnen het Koninkrijk van God het meer waarde heeft om je in te zetten voor gerechtigheid, dan om uitgebreide kennis te hebben van Hebreeuws, kerkgeschiedenis en dogmatiek...

Ik hoop maar dat er roze koeken zijn.

maandag, april 21, 2008

Ochtendstond...

Ik ben een geboren avondmens, en sinds het begin van mijn studententijd is mijn ritme alleen maar verder opgeschoven. Gisteravond lag ik braaf om twaalf uur in bed (nou ja, zo ongeveer), maar hoe ik het ook probeerde, ik deed geen oog dicht voor half drie.

Vanmorgen om zeven uur mijn wekker. Vervuld van zelfmedelijden strompelde ik kwart voor acht toch maar onder de douche. Stipt negen uur liep ik de collegezaal in. Als ik dit schrijf is het elf uur, normaal gesproken het tijdstip waarop ik me nog eens omdraai, maar vandaag heb ik al twee uur wetenschapsfilosofie erop zitten... Wat nu?

Hopelijk slaap ik vannacht wat vroeger, ik moet morgen en overmorgen weer om negen uur opdraven. Misschien moet ik maar iemand voor me laten bidden...

EDIT: mijn moeder belde net om te zeggen dat ik op tijd naar bed moest. Blijkbaar leest zij ook mijn blog...

De Zolder meets Jesus Freaks

Afgelopen zondagmiddag ben ik met een delegatie van Jesus Freaks (lees: de helft van Jesus Freaks Utrecht, en één Amersfoortse freak) naar Amsterdam geweest, om een dienst van hen bij te wonen, en daarna nader kennis te maken. Aanleiding daarvan was dat twee freaks zoveel gemeenschappelijks zagen tussen de Zolder en de freaks dat ze het zonde vonden om geen toenadering te zoeken. Kijk, that’s the spirit.

De dienst was prima, voor zover ik kerkdiensten nog kan waarderen. Locatie was heel gezellig: soort huiskamer annex café, met relaxte banken, tafeltjes met stoelen, en statafels met krukken. Koffie, thee en koekjes bij een soort barretje. Het was dat de stoelen allemaal dezelfde kant op waren gericht, anders had ik niet geweten wat voor en achter was. ^_^

De dienst begon met een kort praatje over home groups: uitleg over wat een home group is, waarom het geweldig is om bij een home group te zitten, en hoe je je bij een home group kunt aansluiten. Achterliggende gedachte: de Zolder bestaat uit home groups. De kerkdienst is meer een extra’tje. Prima.

Daarna korte aanbidding van drie liedjes. Preek van één van de pastors, Todd Watson. Eigenlijk vooral zijn levensverhaal, met aan het eind van zijn verhaal steeds meer Bijbelteksten en geestelijke lessen die hij geleerd heeft. Erg interessant, en weer eens wat anders dan een theologisch doorkauwde driepuntspreek. Daarna nog meer aanbidding, en een collecte (?). Aan het eind drie bakken koffie gedronken (voor de dienst ook al één gedaan...) en gekletst met mensen.

Na de dienst gingen we uit eten met vier mensen van de Zolder om te praten over hen en over ons, elkaar te leren kennen en te praten over samenwerking. Het was een erg boeiend gesprek, leuk om dingen bij elkaar te herkennen, om elkaars verhaal te horen, en om wilde ideeën door de ruimte te slingeren. Al met al was het feest wat mij betreft veel te vroeg afgelopen. Maar ja, maandag negen uur college wetenschapsfilosofie...

Stiekem zat ik daar met een dubbele agenda, omdat ik voor een dilemma sta. Binnen Jesus Freaks zijn er boeiende ontwikkelingen, zoals plannen voor Zolder-type gemeentestichting in Utrecht, waar ik graag mee aan de slag ga. Maar ik ben ook gevraagd om nestor te worden van Christiania, mijn kringhuis van NSU. Dat is ook een prachtige kans om te dienen en te groeien en te leren. Maar als ik nestor word, heb ik vrijwel geen tijd over voor allerlei freaky plannen. Keuzes...

Vader, waar wilt u mij hebben?

EDIT: ik heb vanmiddag besloten om nestor te worden van Christiania. Yeah!